Allard Kalff

groeten uit .... australie

Door Allard Kalff, woensdag 29 november om 7 39

In Engeland is het nog net geen volkssport. Als je de spelregels doorhebt ook gaaf om naar te kijken. Nu komt in deze nette sport zelfs de, sex, drugs en rock en roll om de hoek kijken. Waar heb ik het over? Inderdaad, cricket.

Culthelden, seks, drugs en rock 'n roll hebben de Engelse elitesport cricket een totaal andere uitstraling gegeven. Maar niet eerder was de sport zo populair. De touroperators maakten de voorbije maanden overuren. Meer dan 45.000 Engelse cricketfans boekten vluchten naar Australië en legden hotels voor dertig of veertig nachten vast. De helft heeft niet eens een kaartje voor hét cricketevenement The Ashes, maar hoopt daar alsnog aan te komen. Een Arena of een Kuip vol supporters die zes weken vakantie opnemen om aan de andere kant van de wereld hun crickethelden te steunen. Het is het levende bewijs dat de sport op alle fronten scoort. Vorige week donderdag barstte het cricketgeweld los, op 6 januari eindigt het pas. Voor de leek zou je kunnen stellen dat The Ashes een WK-finale tussen de voetballanden Nederland en Brazilië is die in anderhalve maand vijf keer wordt gespeeld en elke keer dagenlang duurt. Voor de fanatieke cricketvolgers is de strijd om The Ashes het ultieme sportevenement, dat qua spanning, techniek en fascinatie het voetbal ver voorbij streeft. In Engeland is het totale levensritme verstoord, omdat miljoenen fans nachten opblijven om elke bal op het wicket (de drie houten paaltjes) te volgen. In Australië ligt op piekmomenten het openbare leven stil. Waar het Engelse voetbalelftal met sterren als David Beckham, Frank Lampard en John Terry al jaren ver boven het Australische team uitstak, is het in het cricket juist andersom. Daarom werd het veroveren van The Ashes in 2005 als een van de grootste cricketsensaties beschouwd. Voor eigen publiek stuntte Engeland en deze winter mogen de ‘Aussies’ revanche nemen. Maar wat het cricket, en de strijd tussen Engeland en Australië in het bijzonder, vooral populair heeft gemaakt is de komst van topspelers met de uitstraling van popsterren of voetbalhelden. Australië kreeg de voorbije jaren met Shane Warne, de beste spinbowler ter wereld, een type George Best op het podium. Goddelijk in de ogen van het vrouwelijk publiek, boeiend en briljant als cricketer voor de mannen. Engeland lanceerde op zijn beurt Andrew ‘Freddie’ Flintoff. Type David Beckham. Getrouwd met een prachtige vrouw, een icoon voor miljoenen kinderen die in Groot-Brittannië cricket spelen en multi-miljonair dankzij grote bedrijven die hem overladen met sponsordeals. Tot genot van de media en met name de tabloids leveren deze crickethelden, met in hun spoor nog een aantal smaakmakers, voortdurend showbiz- en schandaalverhalen op. Australiër Warne houdt er al jaren, net als George Best in zijn hoogtijdagen als voetballer, een onvoorstelbare hoeveelheid vriendinnen op na, die hem telkens in problemen brengen. Als profcricketer speelde hij in de zomer (wanneer het in Australië winter is en het seizoen stilligt) competitie voor een Engelse ploeg. Ver van huis, waar zijn echtgenote Simone met de kinderen achterbleef, waren de verleidingen voor de blonde Warne groot. Anderhalf jaar geleden was voor zijn vrouw de maat vol, toen de Daily Mirror voor de zoveelste keer foto’s publiceerde van haar man, die naakt in bed lag met twee fotomodellen. Daarnaast stond het ‘exclusieve’ verhaal afgedrukt van beide dames, die vertelden dat Shane Warne tussen de lakens zo mogelijk nog beter was dan op de cricketmat. Het grote publiek smult en het doet nauwelijks afbreuk aan zijn populariteit. In de jaren daarvoor was Warne ook al betrapt op het gebruik van drugs en doping. Hij werd een jaar geschorst, zag op de avond voor de start van de vorige Ashes zijn huwelijk definitief stranden, maar telkens keert hij ijzersterk terug. Daarbij oogst hij bewondering door zijn formidabele prestaties. In zijn carrière heeft hij al meer dan 650 wickets op zijn naam staan. Vergelijk de 37-jarige Warne met Romario die op weg is naar de 1000 doelpunten in zijn carrière. Warne weet dat hij de gemoederen bezig houdt. ,,Seks, drugs en rock ’n roll. Ik heb het allemaal gezien en meegemaakt. Het hoort bij mijn leven. Ik heb de prijs ervoor betaald. Ik heb staan janken als een kleine jongen toen mijn vrouw met de kinderen op het vliegtuig stapte en me achterliet in Londen. ,,Mijn grootste bezit in de wereld ben ik kwijtgeraakt. Ik zou veel jonge cricketers willen waarschuwen voor de gevaren van de sport als je succesvol bent. Maar ik klaag niet. Ik heb het allemaal zelf veroorzaakt. Al die meiden konden hun verhaal doen in de pers omdat ik ze heb toegelaten in mijn leven.’’ Voor het grote publiek werd duidelijk dat het elitaire cricket ook zijn menselijke trekjes heeft. De sport kwam de afgelopen jaren steeds dichter bij het gewone volk te staan. Freddie Flintoff, de Engelse cricketheld, veroverde de harten van de natie door na het winnen van de laatste Ashes bij de ontvangst op Buckingham Palace ’s morgens dronken op het bordes van koninging Elisabeth te verschijnen. Na het slaan van de laatste bal had hij besloten de hele nacht feest te vieren. Met een sigaar in de mond en een halve liter bier in de hand zat hij ’s morgens om acht uur in het zonnetje op de stoep van het hotel. ,,Het prettige van The Ashes winnen is dat ik in elke pub nu gratis kan drinken.’’ Gevolgd door BBC-camera’s vertrok hij met de rest van de ploeg in een open bus door de volgepakte straten van Londen naar de koningin. De 29-jarige Flintoff is nu captain van het Engelse team in Australië en heeft de sport meer uitstraling bezorgd dan al zijn voorgangers in de 25 jaar daarvoor. Hoewel de voetballers nog altijd meer verdienen, strijken de cricketers van Australië en Engeland opeens ook miljoenen op. Ze zijn interessant geworden voor de commercie. Flintoff verdient bij zijn team een half miljoen euro per jaar, maar met sponsorcontracten stroomt er nog eens twee miljoen per seizoen binnen. Shane Warne verdient zelfs het dubbele van dat bedrag. Steve Martin, directeur van marketingbureau M&C Saatchi Sport & Entertainment, vertelt dat Warne en Flintoff nu al levende legendes zijn. ,,Er zijn zo veel grote bedrijven die jaren hebben gewacht op grote sporthelden die niet uit het voetbal komen,’’ aldus Martin. ,,David Beckham verdient twintig miljoen per jaar. Zo ver komen de cricketers nog niet, maar cricket is ‘hot’. Deze jongens hebben het cricket bij een veel groter publiek gebracht.’’

allard kalff - algemeen | details & reacties (2) |